Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/28808 K.2014/20765

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in sevk ve idaresindeki traktör ile seyri sırasında ışık kontrollü kavşağa geldiğinde sağ tarafından gelen diğer sanık ... sevk ve idaresindeki minibüs ile kavşak içinde çarpışması sonucu minibüsteki yolculardan iki kişi basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, dört kişinin nitelikli olarak yaralandığı olayda; asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, beraat kararı ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının, TCK 50/4-1a, 4, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50. ve 52. maddelere göre çevrilmesi ve hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün olarak çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddeleri aykırı davranılması,