Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29184 K.2014/20031

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece,sanık idaresindeki otobüsün 3 şeritli otoyolda seyir halindeyken fren hortumlarının patlaması ve aracın frenlerinin kitlenmesi nedeni ile orta şeridi kısmen, sağ şeridi tamamen kapatacak şekilde otoyol üzerinde hareketsiz kalması ve sanığın arkadan gelen trafiğe karşı uyarıcı tedbirleri almaması (ikaz lambalarının yanmaması,reflektör kullanmaması) sonucu, aynı istikamette seyir eden kamyon sürücüsünün yolda durmuş vaziyetteki arızalı otobüse arkadan çarparak kamyon sürücüsünün ölümüne neden olduğu olayda;

kaza tespit tutanağı ve trafik bilirkişi raporu ile kazaya sebebiyet veren asli kusurlu sanık hakkında, kusur durumu dikkate alınarak,iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3-4. maddelerine aykırı davranılması,