Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29319 K.2014/20627

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü gündüz saat 09:20 sıralarında açık havada, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, yüzeyi kuru, asfalt kaplama yol olan Halaskargazi caddesi üzerinde idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, MOBESE görüntülerine göre.

09:20:33 itibari ile yönetimindeki aracı durdurarak, aracından inmeden yolcu tarafındaki camdan, yol kenarından geçen bir şahıs ile konuştuğu; bu şahıs ile konuşmasını takiben, yaklaşık 20 sn. kadar sonra aracın, tek yönlü ve üç şeritli yolun en sağ şeridinden, trafiğin akış istikametine ters yönde, dörtlü ikaz lambaları yanık olarak geri gelmeye başladığı, bu esnada yaya geçidinden nizami olarak karşıya geçmekte olan bir bayanın da geçişi sırasında üzerine gelen arabayı görmesini takiben koşması ile aracın kendisine çarpmasına son anda engel olduğu;

ilk kameranın görüş açısından çıkan aracın, ikinci kameranın görüş alanına girdiği ve geri gitmeye devam ettiği, bu sırada katılanın binalar arasından çıkarak caddeden karşıya geçmek üzere taşıt yoluna yöneldiği, katılanın araçların geliş yönüne bakarak karşıya geçişi sırasında, bahse konu aracın katılana çarptığı, aracın katılana çarptıktan sonra,

yaklaşık bir araç boyu kadar geri gittiği, tek yönlü ve trafik yoğunluğu bulunan caddede, iki MOBESE kamerasının görüş alanını kapsayan ve kısa olarak nitelendirelemeyecek bir mesafede geri manevrayla hareket eden sanığın, yolun tek yönlü olması itibariyle hareket yönünü kontrol etme gereği duymadan yayaların kaplamaya girebileceklerini ya da seyir halinde bulunan araçlar açısından tehlikeye neden olabileceğini öngördüğü halde hareketini sürdürdüğü, bu nedenle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi gereğince cezada artırım yapılmaması,

2- Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.01.2013 ve 682 Karar no.lu adli rapor içeriğinde yaralanmanın, kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının ve yüz sınırları içerisinde tespit edilen kemik defetine bağlı deforme görünümün belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edilmesi nedeniyle yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmesi; sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca arttırım yapılırken uygulanacak bentlerin (d) ve (e) yerine, sadece (e) bendi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,