KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/29330 E., 2014/8464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2014
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/70445 Mahkemesi : Kars Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 18/10/2012 Numarası : 2012/167 - 2012/288 Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı,
adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte, hiçbir hakkın sonsuza dek dava konusu yapılamayacağı, özel hukuk kapsamında değerlendirilmesi gereken bu talebin de makul bir süre içinde dava konusu edilmesi gerektiği, dava süresi bakımından en lehe kabul ile,
Borçlar Kanununun 60. maddesindeki sürenin kabulü gerektiği ve her koşulda davanın 10 yıllık süre içinde açılması gerektiği kabul edilmekle, kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar bakımından beraat hükmünün verilmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği, bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında 06/11/1995 tarihinde verilen beraat hükmü ile,
tazminat davasının açılmış olduğu 11.04.2012 tarihine kadar, 16 yıldan fazla süre geçtiği ve davacıların bu uzun süre içerisinde hakklarındaki beraat hükmünden haberdar olmadıklarından söz etmenin yaşamın olağan akışına uymayacağı ve davanın süresinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı gözetilmeden, süresinde açılmayan davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile davacılar lehine tazminata hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/29330, K. 2014/8464, 7 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama