Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29390 K.2014/20609

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/3, 53/1 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü gündüz saat 14:50 sıralarında açık havada, meskun mahal dışında, bölünmemiş, 2 yönlü, 8,5 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan ve olaydan 13 dakika sonra yapılan ölçümde 345 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, önünde aynı istikamete doğru idaresindeki motosikletle seyreden mağdur ...'ın aracına, arkadan tam kusurlu olarak çarpması şeklinde gelişen ve iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı,

ancak tehlike ve zarar suçunun birlikte gerçekleştiği durumda sanığın sadece zarar suçu niteliğinde olan taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu suçtan da mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasında TCK'nın 22/3. maddesinin tatbiki suretiyle yapılan 2/5 oranındaki artırımla netice cezanın 1 yıl 13 ay 6 gün yerine, 1 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “1 YIL 13 AY 15 GÜN” ibarelerinin çıkarılarak yerine, “1YIL 13 AY 6 GÜN” ibarelerinin eklenmesi;