Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29598 K.2014/22774

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçe kısmında, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı irdelendiğinde sanığın sabıkasız olduğu, mahkememizce sanığın kişilik özellikleri itibariyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluştuğu ancak katılanların müteveffanın anne ve babası oldukları, müteveffanın yaşı itibariyle katılanlara hali hazırda maddi bir desteği bulunmasa da, ilerideki muhtemel desteğinden yoksun kaldıkları ve olay nedeniyle manevi zararları bulunduğu ve bu nedenle bir süre çalışamadıkları ve maddi kayba uğradıklarınının kabulü gerektiği,

katılanların suç sebebiyle oluşan bu maddi ve manevi zararlarının giderilmemesi” nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde karar verilmediği anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sübuta, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,