Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/29873 K.2014/25375

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetimindeki kamyonet ile gece vakti, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, 7 m genişliğindeki, görüşün far ışığı altında açık olduğu meskun mahal dışında seyrederken, olay mahalline geldiğinde kendisi ile aynı yöne doğru sağ şeridin sağında asfalt kaplamanın bittiği, banketin başladığı çizgi üzerinde yürümekte olan koyu renk giyimli yayalara çarparak birinin ölümüne, birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, mahkemenin kabulü ve oluşa göre sanığın eşit kusurlu olduğu,

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınıp TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmolunması yerine, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.