Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/30182 K.2014/22840

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki özel halk otobüsü ile bölünmemiş virajlı ve eğimli köy yolunda seyri sırasında, karşı yönden gelerek virajdan dönüş yapan mağdur ... idaresindeki otomobilin sol önüne, kendi aracının sol ön köşesi ile çarpışmasının etkisi ile mağdurun idaresindeki otonun arkasının savrularak, yolun sağındaki beton duvara çarparak durduğu olayda;

her ne kadar kovuşturma aşamasında beyanları alınan ve olay sırasında otobüste yolcu olarak bulunan tanıklar sanığın olay sırasında kendi şeridinde seyrettiğini beyan etmiş iseler de, mağdurların olay sırasında sanığın şerit ihlali yaptığını belirtmeleri ve yine kaza tespit tutanağından çarpma noktasının mağdurun yol bölümünde olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından,

tebliğnamedeki bozma öneren 1 numaralı görüşe iştirak edilmemiş, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan;

asli kusurlu olduğu tespit edilen olay sonucu bir kişinin kemik kırığına neden olacak şekilde, iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.