Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/30238 K.2014/23500

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tam kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50, 51. ve CMK'nın 231. maadesinin maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, gözetilmeksizin “ Olayda bir kişinin ölmüş olması,

cezanın caydırıcı niteliği, trafik cezalarının toplumsal caydırıcı niteliği ve toplumsal fayda dikkate alınarak” şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile TCK 51. maddesinde düzenlenen erteleme, TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme ve CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,