KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/3172 E., 2013/11810 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
01.03.2007 tarihli hükümle sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi ile 1 yıl geri alınmasına karar verilmiş ve hüküm yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sürücü belgesinin geri alınmasının güvenlik tedbiri olması ve kazanılmış hakkın CMUK'un 326/son maddesi uyarınca cezaya ilişkin olması karşısında, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, bilinçli taksir ile hareket etmediğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olay günü alkollü olduğu halde idaresindeki aracı ile seyreden sanığın, alkolün etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında nizami şekilde park etmiş olan bir kamyonun arkasına çarptığı ve aracında bulunan bir kişinin ölümüne ve iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına yol açtığı olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu, mağdurlardaki yaralanmaların niteliği itibariyle yaralama eyleminin TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete bağlı bulunduğu ve mağdurların sanık hakkında şikayetçi olmadıkları, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanığın tutuklu kaldığı sürelerin, aldığı cezasından mahsubuna karar verilmemesiyle 5237 sayılı TCK'nın 63.maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/3172, K. 2013/11810, 30 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama