Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3316 K.2013/22592

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine, katılan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılana sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye, katılan sanık müdafiinin, kazaya diğer sanığın sebep olduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Oluşa ve kabulü göre; katılan sanık ...'ın kendisine ait otomobil ile olay gecesi ileri derecede alkollü olduğu halde tek yönlü asfalt kaplı yolda seyir halinde iken yol ayrımına geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek önce ön sol bariyerlere ve sonra da duvara çarpmak sureti ile yanında bulunan...'un hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, katılan sanık ...'ın aşamalardaki beyanı, ... ruhsat bilgileri, diğer sanığın savunmaları ve yaralanması,

aracın çarpma noktaları gözönünde bulundurulduğunda, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel ceza tayin edildikten sonra bilinçli taksir hükümleri ile arttırım yapılması gerekirken, TCK'nın 89/2-b-e fıkraları gereğince arttırım yapılmasından sonra bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin, eksik inceleme yapıldığına, kazaya diğer sanığın neden olduğuna ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,