Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3536 K.2013/27111

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, meskun mahalde bulunan görüşün açık olduğu, düz yolun sol şeridinde seyir halindeyken, olay mahalli T şeklindeki kavşağa geldiğinde, sokak başından karşıya geçmek için ana yola giren yaya ...'a aracının sol ön kısmı ile sol şeritte çarptığı olayda sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü gerektiği, 16.02.2010 tarihli raporuna göre mağdurun tekerlekli sandelyede destekle oturduğunun, konuşamadığının, kooperasyon kurulamadığının, idrar ve gaita kontrolü bulunmadığının, hasta bezi kullandığının tespit edildiği ve mağdurun yaralanmasının duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

İki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın asli kusurlu olması, mağdurun yaralanmasının niteliği, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini,