Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3576 K.2013/25203

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ertelemeye, şoför olması sebebiyle sürücü belgesinin geri alınmasının kendisi ve ailesi için mağduriyete neden olacağına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) Sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, yasal dayanağı olan 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,