Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4013 K.2013/25383

gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Talimatla alınan ifadesi sırasında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan eden şikayetçi ...’in davaya katılmasına karar verilmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, şikayetçi vekilinin temyizinin kabulü ile yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gören şikayetçinin; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 20:45 sıralarında sanığın idaresindeki arazi taşıtı ile yolun sağ şeridini takiben kavşağa geldiğinde, yolun solundan sağına geçmekte olan yayaları görüp, sol tarafa direksiyon kırması sonucu, sanığın aracını gördüğünde panikleyerek şeritleri ayıran çizgi üzerinden geri dönen yaya ...’e, sol şeridin yol dışı noktasına yakın yerde çarpması sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. Derecede etkileyen kemik kırkları oluşturacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açacak nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda,

tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanığın eylemi sonucu katılanın ağır şekilde yaralandığı gözetilip, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi yerine, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,