Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4633 K.2013/24850

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

221.7 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, olay günü saat 02:40 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, tek yönlü yol üzerinde, idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, kendisi ile aynı istikamette sağ şerit üzerinde ilerlemekte olan kamyona çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mahkeme tarafından sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile tayin edilen ceza üzerinden TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, teşdide, eksik inceleme ile karar verdiğine ve olayda sanığın bilinçli taksirli olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;