Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4776 K.2013/26894

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın, olay günü saat 11:00 sıralarında, tek yönlü, düz ve eğimsiz, 9.80 metre genişliğindeki yolun sol şeridinde, idaresindeki ... ile seyir halinde iken, üç yönlü kavşağa geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun sağ tarafına yöneldiği 35 m fren sonrası, sağ kaldırıma çıkarak kaldırım üzerindeki 1997 doğumlu ...’e, PTT kutusu ve çöp konteynırına çarpması sonrası, yönü değişen aracı ile 17.90 metre ilerleyerek, durduğu olayda;

oluş ve dosya kapsamına, katılanların sanığın çok hızlı olduğuna dair ifadelerine ve katılan ...’in yaralanma derecesine göre, kabul edilebilir hız sınırını aştığı ve tam kusurlu olarak olaya sebebiyet verdiği tespit ve kabul edilen sanık hakkında, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Vücudunda hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmış bulunan katılanın aynı zamanda yaşamsal tehlike geçirmiş olmasına karşın, sanık hakkında belirlenen temel cezanın arttırılması sırasında TCK’nın 89/2-e. maddesinin gösterilmemesi,