Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4894 K.2013/25926

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa TCK'nın 89/2-3. maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmemiş ise de, iddianame tanziminden sonra alınan raporda, mağdurun sol üst ekstremitedeki fonksiyonel kısıtlılığının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirlendiği ve bu raporun 18.10.2011 günlü oturumda sanığa okunduğu anlaşıldığından, keza sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi,

UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bu hususlar bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda mağdurun duyu ve organlarından birinin işlevini yitirmesi şeklinde yaralanması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi ile tayin edilecek temel cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi ile artırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın önce TCK'nın 89/2-b maddesi ile artırılıp bu miktar üzerinden ayrıca TCK'nın 89/3-b maddesi ile yeniden artırım yapılarak fazla ceza tayini,