Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4895 K.2013/25948

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu ...

Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.05.2011 tarih ve 2011/1483 no.lu adli rapor içeriğinde mağdurun olay sebebiyle hayat fonksiyonlarına etkisi ağır 5. derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının da belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin edilen temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken maddenin (a) bendi yanında ayrıca (b) bendinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili görülmediğinden; iddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

bu hususun mahkemenin takdirinde olması ve takdirin bu yönde kullanılması sebebiyle bu hususlar bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere; sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,