... Köyünde 5304 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu olan 101 ada 26 nolu parsel sayılı, 7065,71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden, ağaçlık olarak ... adına tesbit edilmiş, davacı ... Yönetimi; 101 ada 26 nolu parselin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazineye husumet yönelterek dava açmıştır.
Mahkeme; Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve 101 ada 26 nolu parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm Davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu mevcut değildir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre genel arazi kadastrosu yapılmış , dava konusu taşınmaz ağaçlık niteliği ile Hazine adına tesbit görmüş; tesbit tutanağı iş bu dava nedeniyle kesinleşmemiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve yapılan keşif, uzman orman bilirkişisi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun olarak yapılan inceleme ve araştırma sonunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak.
19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün 4. bentinin kaldırılarak; bunun yerine, “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanunun 36. maddesine eklenen (a) fıkrası gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.