Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4957 K.2013/25837

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, göreve, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında tayin olunan temel cezada nitelikli hal nedeniyle artırım yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 89/2-b maddesi yerine TCK'nın 89/2-e maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

2- Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından 3 ay 22 gün hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenmesi gerekirken denetim süresinin 4 ay 15 gün olarak belirlenmesi,