Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/4981 K.2013/25910

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan hakkında karara esas alınan, Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim-dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 03.02.2011 tarih ve 2011/42 nolu raporda; katılanın sol omuzunda çıkık olduğu ve çıkığın hayat fonksiyonlarını hafif derecede etkileyecek şekilde etkisi bulunduğu bildirilmekle, TCK'nın 89/2-b maddesinde mağdurun vücudunda kırık bulunması halinde cezada artırıma gidilebileceği, çıkık halinde artırım öngörülmediği bu hususun temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle katılanın maruz kaldığı yaralanma sonucu vücudunda kemik kırığı oluşup oluşmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; sanığın meskun mahalde, ışık kontrollü kavşakta, kendisine yanan kırmızı ışığa rağmen geçişine devam etmek isterken, katılanın kullandığı araca çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin unsurlarının oluşmasına rağmen, sanık hakkında hükmedilen cezanın TCK'nın 22/3 maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,