Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5240 K.2013/9008

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinin katılanın ölü bebek doğurarak hayati tehlike geçirdiği iddia edilen 15.03.2006 tarihi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Sanık doktorun 27/09/2005-25/02/2006 tarihleri arasında gebelik takiplerini yaptığı katılanın 15.3.2006 tarihinde ölü bebek doğurmak suretiyle yaralandığı olayda;

Katılanın sanık Dr. tarafından yönlendirildiği Sono Nükleer Özel Teşhis Merkezince tanzim edilen 24.12.2005 tarihli renkli doppler inceleme evrakında asemptomik kordon dolanması mevcut olduğunun ve Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/12/2009 tarihli raporunda bebeğin ölümünün uteroplasental yetmezlik nedeniyle olduğunun, doğumun gerçekleştiği 15/03/2006 tarihinde ölü muayenesi sırasında 1535 gr. olarak tartılan fetusun dosyada mevcut USG'lerinin incelenmesinde gelişme geriliğinin görüldüğünün, sanık tarafından 27/09/2005-25/02/2006 tarihleri arasında yapılan gebelik takiplerinde bu hususun tespit edilemediğinin,

bunun riskli doğumu öngörememek şeklinde eksikliğe yol açtığının bildirilmesi karşısında; sanığın, kordon dolanması nedeniyle uteroplasental yetmezlik gelişebileceğini öngörmesi gerekirken dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak katılanın takip ve tedavisinde taksirle hareket ederek yaralanmasına neden olduğu hususunda şüphe bulunmadığı gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine yüksek sağlık şurasının yetersiz raporuna istinaden beraat kararı verilmesi,