Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5434 K.2013/26350

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmün gerekçesinde sanığın kusuru bulunmadığından beraatine hükmedildiği belirtilmesine ve bu kabul dosya kapsamı ile örtüşmesine rağmen yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi yerine, sanığın fiili işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu husus aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde yer alan,