Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5708 K.2013/9013

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık ...’un jinekolog op. Dr. olarak ve sanık ...’ın ebe olarak görev yaptıkları Malazgirt Devlet Hastanesi’ne 05.06.2005 Pazar günü öğle saatlerinde müracaat eden katılanın aynı gün saat 17:50 sıralarında ölü bebek dünyaya getirdiği olayda;

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu’nun 01.02.2006 tarihli raporunda bebeğin ölümünün, doğum eylemi sırasında oksijensiz kalmaya bağlı amniyon sıvısı aspirasyonu sonucu meydana gelmiş olduğunun, otopsi bulgularına göre bebeğin miadında ve ölü olarak doğmuş bulunduğunun.

3. İhtisas Kurulu’nun 15.06.2007 tarihli raporunda da travay takibinde 15-20 dakika aralarla kontraksiyonu takiben ÇKS’ye bakılması ve değerinin ölçülmesi gerektiği halde mevcut tıbbi belgelerde ve ifadelere göre 60-50 dakika aralarla ölçülmesinin yetersiz bir takip olduğu ve bu nedenle ebe Özlem Kabak’ın eyleminin eksik olduğunun, ancak çocuk kalp atışlarının fetoskop(ÇKS) ile takibi nedeniyle yanılgıların yüksek olabileceğinin, Dr. ...’un ifadesine göre NTS aleti bozuk olduğundan idarenin de işleyişinde eksiklik olduğunun bildirilmiş olmasına ve sanık ...’ın sanık doktoru aradığını ama ulaşamadığını savunmuş olmasına,

katılanın herhangi bir yaralanmasından da bahsedilmemiş olmasına göre; ancak canlı doğmakla kazanılabilecek hak ehliyetine sahip kişilere karşı işlenebilecek olan taksirle öldürme suçunun somut olayda değerlendirilemeyeceğinin, fetusa karşı atılı suçun işlenemeyeceğinin gözetilmeyerek eylemleri TCK’nın 257. maddesindeki suçu oluşturan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,