Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5853 K.2013/27106

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle , dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın, 19.02.2011 günü saat 23.15 sularında, meskun mahal dışı, iki yönlü, 8 mt genişliğinde, zemini buzlu, asfalt, düz ve dik eğimli yolda yönetimindeki oto ile 2,76 promil alkollü olduğu halde seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solunda bulunan ve aracına zincir takmaya çalışan katılana çarparak basit tıbbi müdahele giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda tam kusurlu olan yüksek düzeyde alkollü sanık hakkında temel cezanını tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, masum olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 5/12/2011 tarihli duruşmada haftada veya 15 günde bir alkol aldığını ancak alkol bağımlısı olmadığını düşündüğünü, 15 gündür alkol almadığını ve belki hiç alkol almadan da durabileceği kanaatinde olduğunu savunmuş olması ve dosya arasında da sanığın alkol bağımlısı olduğuna dair aldırılan bir rapor veya bir tesbit bulunmaması karşısında, sanığın alkol bağımlısı olduğunun kabulüyle hakkında TCK'nın 57/7. maddesindeki uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılarına özgü sağlık kuruluşunda tedavi altına alınma güvenlik tedbirine hükmedilmesi ,