Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7345 K.2013/22145

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıklar ... ve ... ile temyize gelmeyen sanık ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde bir araya gelerek kazı yapmayı planladıkları, ...'ın kendisine ait araçla sanıkları, sabah saatlerinde Karaman İli, Merkez Çimenkuyu Köyü, ...

Sırtları Mevkiine bıraktığı, sanıkların adli emanette kayıtlı kazı aletleri ile 4.00x0.70 cm ebadında 80 cm derinliğinde kaçak kazı yaptıkları, akşam saatlerinde ...'ın tekrar sanıkları olay yerinden aracı ile aldığı, köy içerisinde sanıkların içerisinde bulundukları aracı gören Çimenkuyu Köyü muhtarı tanık ...'ın sanıklara dur işareti yapmasına rağmen durmayarak hızla araçla uzaklaşmaları ve tanığın ... mevkiinde izinsiz kazı yapıldığını tespit etmesi üzerine durumu güvenlik güçlerine bildirdiği,

tarafsız arkeolog bilirkişi raporu ile kazı yapılan yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı özelliği arz etmediğinin ve sit alanı kaydının mevcut olmadığının belirlendiği, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlediklerini ikrar ettikleri, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıkların 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesine temas eden izinsiz olarak kazı yapma suçunu işlediklerinin sübuta erdiği anlaşılmakla,

A- Sanık ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nun bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında tesis edilen hüküm fıkrasının altıncı paragrafından “...c bendinde belirtilen hakların koşullu salıverme tarihine kadar kullanılmasının yasaklanmasına”, cümlesi çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun,

sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi, yedinci paragrafının “Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Konya Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04/05/1999 tarih, 1999/15 Esas, 1999/28 Karar sayılı ilam tekerrüre esas olduğundan hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ...'ün temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeye ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi hükmünün sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu itibarla tekerrüre esas sabıkası bulunmayan, aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçu işlediğini samimi bir şekilde ikrar eden, yargılamayı sürüncemede bırakacak bir davranışı ile dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği belirlenemeyen sanık hakkında “sanığın sabıkalı oluşu,

suçu işledikten sonra gösterdiği pişmanlık, dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaat oluşmadığı” şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,