Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7997 K.2014/847

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Mahalli Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden yapılan incelemede;

Üst Cumhuriyet savcıları ile mahalli Cumhuriyet savcılarının sulh ceza mahkemesi kararlarını 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz etmeleri mümkün olup, 28/03/2012 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 28/04/2012 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulması gerekirken, 04/05/2012 tarihinde yapılan temyiz istemi süresinde bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Sanığın temyizi yönünden yapılan incelemede;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından, 28/03/2012 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildikten sonra, mağdurun şikayetten vazgeçme dilekçesi vermesi üzerine,10/05/2012 tarihinde taksirle yaralama suçundan düşme kararı verildiği, ancak mahkemenin hüküm verdikten sonra dosya üzerinde başka bir karar verme yetkisi olmadığından, Kastomunu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

a)Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, 28/03/2012 tarihinde verilen hükümden sonra 11/04/2012 havale tarihli dilekçesiyle müştekinin şikayetten vazgeçtiğini belirttiği, sanığında şikayetten vazgeçmeden haberinin olduğu anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

b) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Olaydan 86 dakika sonra alınan doktor raporunda 87 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır