Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8136 K.2014/869

gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayda sanığın tam ve asli kusurlu oluşu, mağdurda oluşan zararın ağırlığı, sanık tarafından katılanın zararının karşılanmaması ve karşılama hususundada bir gayret göstermemiş oluşu, ayrıca sanığın daha önceden 765 sayılı yasanın 459/2 maddesinden mahkumiyetinin olması nedenleriyle tebliğnağmedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Sanığın kendisine girilmesi yasak olan yola girerek karşıdan karşıya geçmekte olan mağdura çarptığı olayda bilinçli taksirin şartları oluştuğu halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin kusura ve ceza verilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,