Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8186 K.2014/141

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı niteliğinde bulunmayan, sit alanı olarak tespit ve tescil kaydı olmayan, Eflani ilçesi, Şenyurt köyü ile Alpagut köyü arasında bulunan Hasan Sait Türbesi denilen mevkiide Jandarma görevlilerince yapılan kontrol esnasında, sanıkların kolluk görevlilerini görünce kaçmaya başladıkları, takip ile sanıkların suç eşyaları olan 1 adet balyoz, 3 adet kürek, 1 adet balta, 2 adet saplı kazma, 1 adet sapsız kazma, 3 adet manila, 17 metre uzunluğunda urgan, 3 adet kazma sapı ve 1 adet kürek sapı ile yakalandıkları,

olay yerinde yapılan incelemede sanıkların 6 metre genişliğinde ve 8-9 metre derinliğinde çukur kazdıkları, sanıkların aşamalarda alınan beyanlarında, define bulmak için kazı yaptıklarını beyan ettikleri, böylece sanıkların eylemlerinin 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesinde düzenlenen “izinsiz kazı yapma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın izinsiz define araştırma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümde sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle. gereğince verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasından aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının belirlenmesi gerekirken, değerlendirme hatası yapılarak 13 ay 10 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak

yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının C. bendinin 3. paragrafındaki “13 ay 10 gün hapis” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “1 yıl 1 ay 10 gün hapis” ibaresinin eklenmesi, yine C. bendinin 4. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkisi bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına,