Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8219 K.2014/2451

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/2. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden, bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucu, 6 ay 20 gün hapis cezası tayini yerine, 5 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi,