Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9320 K.2014/1307

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğuna, olayda bilinçli taksir şartlarının oluştuğuna, cezanın az olup ertelenmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde "sanığın amacı ve saiki'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,

Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,