Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9796 K.2014/4249

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz vakti meskun mahal dışında sanığın yönetimindeki kamyon ile yol şerit çizgisi bulunan bölünmüş tek yönlü 7 metre genişliğindeki asfalt düz eğimsiz devlet yolunda seyir halindeyken aynı şeritte önünde seyir halinde bulunan ... yönetimindeki çekici ve çekiciye bağlı yarı römorku, sollarken, yolun sağından seyretmekte olan çekicinin kontrolsüzce doğrultu değiştirip sol şeride manevra yapması neticesinde sanığın yönetimindeki kamyonun sağ yan kısmına sol şeritte çarpması sonucu her iki aracın da kontrolden çıkarak çekicinin sürücüsü ...'un öldüğü olayda,

araçların çapışma noktası ve yeri nazara alındığında sanığın kusurunun bulunmadığı ve hükmün gerekçesinde de sanığın kusuru bulunmadığı nedeniyle beraatine hükmedildiğinin belirtilmesine göre, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi yerine sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığıdan beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu husus aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde yer alan, "sanığın yapılan yargılamada elde edilen delillere göre mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,