Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10522 K.2015/6022

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 12:00 sıralarında idaresindeki kamyonet ile eşi ve annesinin kağıt toplamalarını beklediği bir sırada, yanına gelip, bahçesindeki duvara yaslı paslı demir kapıları alıp almadığını soran ... ile tartışıp, adı geçenin komşularının yanlarına gelmesinden de çekinerek, kapıların aracın kasasında olduğunu, evine götürebileceğini söyleyerek, aracına aldığı ... ile seyrettikleri bir sırada ...’un oğullarının bir araç ile önlerinde durması,

bu kişiler ile başka kişilerin de aracına doğru gelmesinden korkarak hızla geri manevra yapıp, arkasında bulunan bir araca çarpması nedeniyle ön ilerisine doğru hızla manevra yaptığı bir sırada daha evvel kamyonetinden inmiş bulunan ...’a çarpıp, kamyonetin sağ ön ve arka lastikleri ile üzerinden geçip, olay mahallinden kaçması sonucu adı geçenin 12/05/2012 tarihinde tedavi gördüğü hastanede öldüğü olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında;

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,