Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10839 K.2014/13375

Özel belgede sahtecilik ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1, 53/a-b-c-d-e, 58/6. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve aynı Kanun'un 136, 53/a-b-c-d-e, 58/6. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarihli ve 2010/566 esas, 2013/431 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın müştekiye ait kimlik belgesinin fotokopisini vermek suretiyle müşteki adına gsm hattı abonelik sözleşmesi düzenlettirmesinden ibaret olayda, sanığın kastının müşteki adına hat çıkartmak olduğu, eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde iki ayrı suçtan dolayı hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 04.02.2014 gün ve 8198 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 gün ve 2014/52306 sayılı tebliğnamesi ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.04.2014 tarih, 2014/7747 esas ve 2014/6853 karar sayılı görevsizlik kararı ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dayısının oğlu olan mağdurun bilgisi ve rızası dışında, mağdurun nüfus cüzdanının fotokopisi ile başvuru yapıp, mağdur adına düzenlenen telefon abonelik sözleşmesini imzalayarak, sahte GSM hattı çıkartmaktan ibaret eyleminde, mağdurun nüfus cüzdanının fotokopisini hukuka aykırı olarak ele geçirdiği iddiasıyla hakkında dava açılmamış olan sanığın kastının, mağdura ait kişisel verileri yaymak değil, bu verileri içeren nüfus cüzdanının fotokopisini ilgili GSM firmasına vererek, sahte telefon hattı çıkartmak olduğu ve eylemin bu haliye özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde, özel belgede sahtecilik ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarihli ve 2010/566 esas, 2013/431 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,

sanığın verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136, 53/a-b-c-d-e, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin kararın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan açılan davadan sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine,” ibaresinin ilave edilmesine,