KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2014/10840 E., 2014/10018 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Germencik İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 10/05/2013
- Numarası
- 2013/20-2013/39
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Takip tarihinde yürürlükte bulunan İİK'nun 150/e maddesinde; ''Alacaklı taşınır rehnin satışını ödeme veya icra emrinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde, taşınmaz rehnin satışını da aynı tarihten itibaren iki yıl içinde isteyebilir. Satış gösterilen bu müddetler içinde istenmez veya talep geri alınıp da bu müddetler içinde yenilenmezse takip düşer.'' hükmü düzenlemiştir.
Somut olayda, 9 örnek nolu icra emri borçluya 10.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. 06.10.2010 tarihli satış kararı gereğince 1. satış günü 29.11.2010, 2.satış günü ise 09.12.2010 tarihi olarak verilmiş ve alıcı çıkmadığından taşınmaz satılamamıştır. Alacaklı satış avansı yatırarak 30.01.2013 tarihinde satış talep etmiştir. Her ne kadar alıcı çıkmaması nedeniyle satış düşmüş ise de bu tarihte kesilen süre yeniden başlar.
Ayrıca 06.07.2012 tarihinde satış talep edildiği görülmekte ise de bu taleple birlikte satış avansının da yatırıldığı belirlenmemektedir.
İhale tarihi olan 09.12.2011 tarihinde alıcı çıkmadığından satışı yapılamayan gayrimenkul için satış avansı yatırılarak 31.01.2013 tarihinde satış talep edildiği anlaşılmakla yasada düzenlenen 2 yıllık satış isteme süresi geçtiğinden, takip düşmüş olup, İcra Müdürlüğü'nün satış talebinin ret kararı doğru olduğundan şikayetin reddi yerine kabulü ile İcra Müdürlüğü'nün ret kararının kaldırılması ile takibin devamına karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2014/10840, K. 2014/10018, 20 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama