KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/11233 E., 2015/4887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;
1- 1 yıl 8 ay hapis cezasının uzun süreli hapis cezası olduğu gözetilmeden hüküm fıkrasında kısa süreli olduğunun belirtilmesi,
2- Sanığa verilen 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi ile adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,
3- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu,
TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği dikkate alındığında ve sanık hakkında TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ihtarat yapılmasına da rağmen ayrıca sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, uzun süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasına ilişkin olarak TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/11233, K. 2015/4887, 23 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama