Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/14123 K.2015/9637

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, gece vakti, meskun mahaldeki çift yönlü caddede, idaresindeki otomobil ile olaydan yaklaşık 4 saat sonraki ölçüme göre 1,34 promil alkollü halde seyir halindeyken,

direksiyon hakimiyetini kaybederek seyir yönüne göre sol tarafta yol kenarında park halinde olan itfaiye kamyonuna çarpan sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün miktarı ve meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini,

2-CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği gözetilmeksizin, sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışı ve kişilik özelliği bulunmayan, "duruşmadaki iyi hali" nedeniyle tayin olunan temel cezada takdiri indirime gidilen, çarptığı araçtaki maddi zararı giderdiğinden bahisle hakkında şikayet bulunmayan ve açıkça pişmanlığını dile getiren sanık hakkında, “şartları oluşmadığından” şeklindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uyulanmamasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince tayin olunan adli para cezasının ödenmemesi halinde aynı Kanunun 52/4. maddesine göre "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarına yer verilmemesi,