Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/17072 K.2015/16007

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 25.04.2009 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına ve denetimli serbestlik tedbiri olarak 6 ay süre ile alkollü içki tüketilen yerlere gitmesinin yasaklanmasına dair Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2009 tarihli, 2009/752 esas, 2009/1307 sayılı kararının itiraz edilmeden 06.07.2009 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, aynı Mahkemenin 25.03.2014 tarihli, 2014/184 esas,

2014/222 sayılı kararı ile 15.01.2014 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü temyiz edilmeden 14.04.2014 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak,

sanığın savunması alınıp, 26.06.2009 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Karaman (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 tarihli, 2014/379 esas, 2014/438 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 50/3. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi” yerine, sadece “TCK'nın 50/1-a maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne göre, taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeden, hükmedilen adli para cezasının iki eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi ve aynı madde gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2 numaralı bölümünün 4. paragrafındaki, “TCK m.50 /1-a maddesi” ibaresinin, “TCK'nın 50/3. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi” şeklinde değiştirilmesi,