Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/187 K.2014/22665

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece itibar edilen 11.03.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, hükmün gerekçe bölümünde sanık savunması, tanık anlatımları ve araçla ilgili yapılan inceleme neticesi düzenlenen tutanağa ve olay yeri krokilerine göre itibar edilen kabulün de açıkça anlatıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma öneren 1. no.lu; sanığın aşamalarda olaydan sonra aracını yolun sağına parkederek yardımcı olduğunu, sağlık görevlileri gelene kadar beklediğini beyan etmesi,

olaydan sonra tanık olarak dinlenen ölenin kızı ...'ün de sanığın aracının olaydan sonra biraz ileride durduğunu ifade etmesi; dinlenen tanıklardan...'ın da sanığı destekler şekilde sanığın aracının olay mahallinin ilerisinde durakladığını ve tanıklardan...'ın da olaydan sonra sanıkla konuştuğu; olay mahallinin meskun mahal oluşu ve tanıklar ile ardından gelen sağlık görevlilerinin ölene hemen müdahale etmeleri karşısında yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan da bahsedilemeyeceğinden bozma öneren 3. no.lu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sanığın kusursuz olduğunun belirtildiği, hükmün gerekçesinde, sanığın kusurunun bulunmadığından beraatine karar verildiği belirtilmiş olup, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinde yer alan, “ atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edlilemediğinden, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince atılı suçtan ” ibarelerinin hükümden çıkartılarak,