Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/19403 K.2015/10743

Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesiz sanığın idaresindeki araç ile meskun mahalde bulunan, 12 metre genişliğindeki, çift yönlü asfalt kaplamalı, kuru zeminli sağa hafif virajlı, aydınlatmanın ve yol şerit çizgisinin bulunmadığı yolda gece vakti seyir halinde iken, kendi beyanına göre, önünde bulunan ve yarış yapan araçları sollamak üzere önünde seyreden araca sellektör yaparak yol istediği ve aracın yol vermesi üzerine sol şeritten sollamaya çıktığı esnada önünde aynı istikamette seyreden bir başka aracın daha çıkması nedeniyle,

önündeki araca çarpmamak için fren yaptığı sırada aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeritte kaldırımda yürüyen yayalara çarparak takla attığı ve 5 kişinin yaralandığı olayda; sanığın virajdan sollamaya çıkıp yarışan araçları sollayacak şekilde meskun mahal sınırları üzerinde bir hızla seyrettiği, bu nedenle bilinçi taksirin unsurlarının gerçekleştiğine ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmayıp, tebliğnamede, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığından bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,