KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/19869 E., 2015/2615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel hayatın gizliliğini ihlal
- Hüküm
- TCK'nın 134/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ....'ın alışveriş yapmak için geldiği mağazada tezgahtar olarak çalışan mağdur ....'i gözetimi altına alıp, onun mahremiyet beklentisini önemsemeden, cep telefonunun çekim yönünü mağdura odaklayıp, onun rızasını aykırı olarak resimlerini çektiği ve mağdurun resimlerinden ikisini onun bilgisi dışında kendisine ait facebook hesabı üzerinden yayımlamak suretiyle ifşa ettiği iddia ve kabulüne konu olayda,
Mağdurun özel görüntülerini, onun rızası dışında kaydeden sanık hakkında TCK'nın 134/1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın 30.08.2013 tarihinde işlediği sabit görülen ifşa eyleminden dolayı TCK'nın 134/2. maddesi gereğince asgari hadden tayin edilecek ceza miktarının 2 yıl hapis cezası olduğu nazara alınmaksızın, sanığa anılan madde gereğince 1 yıl hapis cezası hükmedilerek eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/19869, K. 2015/2615, 16 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama