Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20014 K.2015/10182

Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Uzun süreli araç kullanması nedeniyle yorgun bir şekilde araç kullanan ve uyarıya rağmen araç kullanmak suretiyle bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne iki kişinin ise basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olan sanık hakkında, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmamasına ve verilen hapis cezasının miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.07.2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesindeki (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” ve “sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,