Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20183 K.2015/14093

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 11.12.1982 tarih, A-3996 sayılı kararıyla arkeolojik sit alanı ilan edilerek koruma altına alınan ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 4543 sayılı parselde yer alan antik mezarlığın bulunduğu arazinin sanığın yöneticisi olduğu Kazova Vasfi Diren Tarım İşletmesi A.Ş. tarafından 2003 yılında TİGEM'den devralındığı, Sivas Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun görevlilerince yerinde yapılan denetim sonucu düzenlenen 06.10.2010 tarihli raporda, antik mezarlığa ait hiçbir kalıntının kalmadığının tespit edilmesi üzerine, arazinin şimdiki kullanıcısı olan firmanın yöneticisi sanık S..

S.. hakkında soruşturma başlandığı, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerinde, atılı suçlamayı kabul etmediğini, herhangi bir mezar yerinden haberlerinin olmadığını, hem Müze Müdürlüğü'nden, hem de TİGEM'den bu konuda bir uyarı veya bilgi almadıklarını, atılı suçu işlemediklerini beyan ettiği, dosya kapsamındaki belgelerden davaya konu antik mezarın bulunduğu arazide tesviye işlerinin çok önceden başladığı, bu nedenle Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 11.12.1982 tarih, A-3996 sayılı kararında, mezar yerinde tesviye yapılmamasına karar verildiği,

Sivas Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 23.08.2011 tarihli yazısında da, 11.12.1982 tarihli koruma kararının TİGEM ve Kazova Vasfi Diren Tarım İşletmesi A.Ş. ye iletildiğine dair bir bilgi veya belgenin bulunmadığının belirtildiği, yine TİGEM ile Kazova Vasfi Diren Tarım İşletmesi A.Ş. arasındaki 20.09.2003 tarihli devir tutanağında antik mezar yerinden bahsedilmediği, dosya kapsamında bulunan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün 12.08.1993 tarih ve 875 sayılı yazısından anlaşılacağı üzere, arazi ıslah çalışmalarının 1993 yılında başladığı,

tanık anlatımları, sanık beyanları ve tüm dosya kapsamından 11.12.1982 tarihinde arkeolojik sit alanı ilan edilerek koruma altına alınan antik mezarın kim veya kimler tarafından ve ne zaman kaldırıldığının tespit edilemediği, davaya konu eylemi sanığın yaptığına dair delillerin elde edilemediği ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;