Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2079 K.2014/23845

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması, takdirin de bu yönde kullanıldığı kabul edilmiş ve bu husus yerinde bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı ''gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi ile birlikte, denetim süresi içinde işlediği bu suçun taksirli suç olduğu gözetilmeksizin, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde iş bu suçu işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için dosyasına ihbarda bulunulması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;