Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20950 K.2015/10715

Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Oluşa ve dosya kapsamına göre; motosiklet sürücüsü olan sanığın, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırları dahilindeki iki yönlü caddeyi takiben kavşak mahalline doğru seyir halindeyken, karşıdan karşıya geçmek için taşıt yoluna giren ve yolu orta kısmına kadar kateden 84 yaşındaki yayaya çarptığı olayda,

Her an bir yayanın çıkabileceğini göz önüne almadan aracının hızını emniyetle durabilecek şekilde azaltmaksızın seyrine devam eden, yolu orta kısmına kadar katetmesi karşısında öncesinde fark edilmemesi mümkün bulunmayan yayayı seyir yönüne doğru hareket ederken gördüğünde etkin bir şekilde uyarmayan ve zamanında fren tedbirine başvurmayan sanığın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/b maddesi gereğince aracının hızını, görüş, yol,

hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak ve zamanında kazayı önlemeye yönelik tedbirleri almadığından aynı Kanun'un 47/1-d maddesi uyarınca trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymamakla tali kusurlu; kendi can güvenliği açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almaksızın, uygun ortamı beklemeden, araçlara ilk geçiş hakkını bırakmayarak,

karşıdan karşıya geçmek için kontrolsüzce taşıt yoluna intikal eden mağdur yayanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 68/b ve Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 138/b maddelerine göre kazanın oluşumunda asli kusurlu kabul edilmesi yerine, kovuşturma evresinde hazırlanan ve sanığa asli kusur izafe eden 04.05.2012 tarihli yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabet görülmemiş ise de, trafik kazası tespit tutanağına yansıyan tespitler ve dosya kapsamına nazaran, sanığın kusursuz olduğunun kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi,

mağdurun hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince, 3 ay ile 1 yıl arasında hapis veya 90 gün ile 365 gün arasında adli para cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, 160 gün olarak belirlenen temel adli para cezasının, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, kusur durumundaki yanılgılı değerlendirmenin sonuca etkili olmadığının kabulüyle bu husus bozma sebebi sayılmamıştır.