KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/21456 E., 2015/12566 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
128 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın saat 03:30 sıralarında idaresindeki araç ile tali yoldan ana yola çıktığında ana yolda seyreden mağdur... idaresindeki araca çarpması sonucu kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçen mağdurlardan...’nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede,...’ın ise hayat fonksiyonlarını (2.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayın yargılaması sonunda mağdurların şikayetten vazgeçmeleri sebebiyle taksirle yaralama suçundan hüküm kurulmaksızın sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de,
TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmaması, mağdur...’ın nitelikli şekilde yaralanmış olması ve taksirle yaralama suçunun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olsa bile mağdurun soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul etmemesi ve CMK’nın 253/18 maddesinin “uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez.” hükmü nedeniyle artık uzlaştırma prosedürünün uygulanamayacak olması karşısında,
sanığın taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyetine, trafik güvenliği suçundan ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/21456, K. 2015/12566, 3 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama