KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/21651 E., 2015/13257 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2015
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2014/321451 Mahkemesi : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 30/06/2014 Numarası : 2013/1205 - 2014/519 Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, bir kişinin kemik kırığı oluşacak şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sola dönüş kurallarına uymaması nedeni ile asli kusurlu olan sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin kusura, eksik inceleme ile hüküm verildiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1. Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/21651, K. 2015/13257, 14 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama