Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2270 K.2014/25110

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak tayini yerine, uygulama maddesinin seçimlik ceza içerdiğinin kabulüyle sanık hakkında gün karşılığı adli para cezası tayin edilmesi,

2) Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin fıkralarının gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafında yer alan "6 ay adli para cezası" ibaresinin "6 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesi,

2. paragrafında yer alan "Sanık ...'a verilen gün para cezasının suçun işlenmesindeki özelliklere göre, TCK.nın 52. maddesi uyarınca gün karşılığı 20 TL den 3600 TL adli para cezasına çevrilmesine" cümlesinin çıkartılarak yerine " Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere TCK 50/1-a maddesi uyarınca adli