KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/23075 E., 2015/14744 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2015
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2014/381801 Mahkemesi : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 26/12/2013 Numarası : 2013/281 – 2013/675 Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine; katılanların ise tayin olunan cezanın hapiste bırakılması gerektiğine ve bilinçli taksire ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,
2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a ve 50/4. maddelerinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;
hüküm fıkrasının 3. bendinin başına “Sanık hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/23075, K. 2015/14744, 7 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama