Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2341 K.2014/25702

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmada alınan beyanına göre bekar olup, yedek parça uzmanı olarak çalışan ve aylık geliri 1.700 TL olan tam kusurlu sanığın dosyaya yansıyan sosyo-ekonomik durumu dikkate alındığında, adli para cezasının beher gününün 30 TL olarak takdir edilmesinde bir isabetsizlik olmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin, temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bendlerinde yer alan "sanığın kastı, failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen